ablatyw

n/abˈlatɨf/

ablativ

  1. (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

Fakta & källor

Officiell information finns hos bland andra:

Läs vidare

För nyheter och fördjupning, läs mer hos etablerade svenska medier: