despota
n/dɛsˈpɔta/despot
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
(przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę