dysonans
n/dɨˈsɔ̃nãw̃s/dissonans, missljud, missämja, oenighet
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
(przenośnie, przenośnia) brak zgodności, brak dopasowania