immunitet

n/ˌĩmːũˈɲitɛt/

immunitet

  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

Fakta & källor

Officiell information finns hos bland andra:

Läs vidare

För nyheter och fördjupning, läs mer hos etablerade svenska medier: