oszczep
n/ˈɔʃt͡ʃɛp/spjut, spjutkastning
(łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
(sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;
(sport, sportowy) (potocznie, potoczny) rzut oszczepem;