pełnomocnik

n

fullmäktig, befullmäktigad, ombud

  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

Fakta & källor

Officiell information finns hos bland andra:

Läs vidare

För nyheter och fördjupning, läs mer hos etablerade svenska medier: