wołacz

n/ˈvɔwat͡ʃ/

vokativ

  1. (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

Fakta & källor

Officiell information finns hos bland andra:

Läs vidare

För nyheter och fördjupning, läs mer hos etablerade svenska medier: